เรื่องสั้นวันพิเศษ : ละออง,,ความรัก

เนื่องในโอกาสวันพิเศษ : วันวาเลนไทน์ 14 กุมภาพันธ์ 2555

 

เจ็ดโมง…สิบสี่นาที…

“นี่ฉันยังต้องมาทำงานอยู่หรอเนี่ย…” ชมพูบ่นกับตัวเองในขณะที่กำลังเดินไปที่ทำงาน

เธอรีบเร่งฝีเท้าด้วยความไวเพื่อที่จะไปถึงที่ทำงานให้ทัน

“เจ๊ชมพู!…” เสียงเรียกที่มีน้ำเสียงค่อนข้างกวนโอ๊ยดังมาจาก ร้านขายของชำเก่าๆ

“มีอะไรไอ้หลง….ฉันกำลังรีบไปทำงาน มีอะไรก็พูดมา…” ชมพูตอบด้วยอารมณ์หงุดหงิดและอารมณ์เหนื่อย

“เปล๊า…แค่จะถามว่า เมื่อไหร่จะลงจากคานก็แค่นั้น….ฮ่า…ฮ่า…” คำพูดกวนตีนเช่นทุกวันจากไอ้หลงที่เหมือนจะเป็นการทักทาย

ชมพูเริ่มหงุดหงิดมากขึ้น คำพูดกวนตีนของไอ้หลงดูจะทำให้ชมพูเริ่มเลือดขึ้นหน้า ไม่ทันที่จะมีใครห้าม ไอ้หลงได้กระเด็นไปติดตู้แช่ของที่พ่อของมันตั้งไว้ด้านในของร้าน ด้วยพลังฝ่าถีบของยัยชมพู เอ๊ย! คุณชมพู

ชมพูรีบวิ่ง แต่ เมื่อไปถึงหน้าร้านเบเกอรี่ที่ทำงานของเธอนั้น ชมพูกลับพบว่า … ว่า ….. พบว่า ….. ร้านมันเปิดทำการ!~ แถมคนเยอะซะด้วยแหะวันนี้

“พี่ชาญ ทำไมคนเยอะอย่างนี้ล่ะ” ชมพูถามเพื่อนร่วมงานที่เป็นหนุ่มใต้รูปร่างใหญ่ที่มีดีกรีเป็นถึงอดีตทหารหน่วยพิเศษแต่กลับมาทำงานเป็นคนทำเบอเกอรี่เพราะเมียสั่ง

“จะไม่ให้เยอะได้ไง ไอ้น้อง วันนี้มันวันวาเลนไทน์นะเว้ย มานิ…รีบๆมาช่วยกัน คนไม่มีแฟนอย่างแกก็มาทำงานซะ ….”

“โอ๊ย! เมื่อกี้ก็เพิ่งโดนไอ้หลงมันแขวะมา นี้มาเจอพี่ชาญอีก โหย ลมบ่ะจอย~”

“ศัพท์โบราณอย่างแรง~”

ชมพูรีบเข้าร้านไปด้วยความที่อารมณ์เสีย เนื่องจากโดนแขวะซ้ำซ้อน

 

พักเที่ยง

ชมพูกับวิชาญเอาข้าวกล่องออกมานั่งกินแถวสวนสาธารณะที่ใกล้กับร้านเบเกอรี่ วันนี้มีผู้คนมากมายเดินกัน หน่วยงานของตัวเมืองก็เอาดอกไม้สวยๆออกมาจัดเต็มบริเวณ มีคู่รักหลายคู่อยู่เหมือนกันที่ชวนกันมาเดิน ดูท่าแล้วร้านดอกไม้คงจะขายกันไม่ออก เพราะคู่รักหลายคู่มาเพื่อเด็ดดอกไม้ให้กับคนรักฟรีๆ น่าสงสารชะมัด~ กลับมาทางด้านของชมพูกับวิชาญ ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะไม่ค่อยสนโลกเท่าไหร่ เพราะกำลังมุ่งมั่นกับการกิน กิน กิน จนทำให้ แก๊งเด็กตัวน้อยๆอายุประมาณ สี่-ห้า ขวบ มามุงดูราวกับเป็นสวนสัตว์เปิด และเมื่อทั้งคู่กินเสร็จแล้วนั้นก็นั่งย่อยอาหารกันพร้อมๆยังคงมีเด็กๆมุงกันดูอยู่

“พี่ชาญ ถามอะไรหน่อย…ตอนพี่จีบพี่น้ำหวานอ่ะ..พี่ไปชอบพี่น้ำหวานตรงไหนอ่ะ?”

“ตีน….”

“จริงดิพี่! ตีนพี่น้ำหวานสวยหรอ?”

“เปล่า…มึงอ่ะเหยียบตีนกูอยู่~”

“ขอโทษพี่ ขอโทษอย่างแรง”

“เอาๆล้อสำเนียงกูอีก มาๆเล่าต่อๆ ก็ คือ ตอนแรกที่พี่เป็นหน่วยรบพิเศษอยู่นั้น น้ำหวานมันเป็นน้องของเพื่อนพี่ ปกติน้ำหวานจะมาหาพี่ของมันทุกๆเดือนแล้วพี่ก็ได้รู้จักมันตอนนั้นแหละ เราก็เริ่มที่จะส่งจดหมายหากัน …. เป็นไงคลาสสิคมั้ย? ฮ่ะๆ”

“เชย!..”

“เออ…จบ…กูไม่เล่าแล้ว”

“โอ๋ๆ ล้อเล่นๆ ทันสมั้ย ทันสมัย ที่สุดเลย…”

“โอเค หลังจากนั้นเราก็ส่งจดหมายคุยกันมาตลอด จนวันหนึ่งพี่คิดว่าผู้หญิงคนนี้แหละต้องเป็นคู่ชีวิต เพราะ น้ำหวานสอนให้พี่เห็นว่ารักมันมีอยู่ทุกๆที่จริงๆ และทำให้พี่รู้อีกว่า รักนั้นไม่มีเงื่อนไขใดๆทั้งสิ้น…”

“นั้นคือ เหตุผลที่พี่กลัวเมียนั้นเอง เพราะพี่ก็ห้ามมีเงื่อนไขกับพี่น้ำหวาน ฮ่า….ฮ่า…”

ทั้งคู่นั่งคุยกันไป กวนตีนกันไป จนถึงเวลาทำงาน

 

ระหว่างทำงาน 

“ฮาโหล แม่ครับ สุขสันต์วันวาเลนไทน์ครับป๋ม~” เสียงเด็กผู้ชายอายุราวๆ หก ขวบ ที่นั่งอยู่ในร้านโทรบอกรักแม่

ชมพูอดยิ้มไม่ได้

“น่ารักดีเนอะ พี่ชาญ….”

“เออ…ฮ่ะๆ จริงด้วย”

ชมพูกับวิชาญนั่งยิ้มกับสิ่งที่เห็น หลังจากนั้นทั้งคู่ก็โทรไปบอกรัก พ่อ และ แม่ ของตัวเอง

 

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

 

“เอาไงดีว่ะ ฉันชอบกมลอ่ะ แต่เขาเป็นถึงดาวโรงเรียนเลย” เสียงเด็กชายหน้าตาเด็กเรียนตัดพ้อกับเพื่อนๆ

“เห้ย! ไอ้ปอนด์ นั้นกมลไม่ใช่หรอ…นั้นไงกำลังเดินมาแล้ว” กลุ่มเด็กชายราวๆม.ปลาย กำลัง เชียร์เพื่อนหน้าตาเด็กเรียนให้ไปสารภาพรักกับสาวอยู่

ไม่ช้า เด็กชายหน้าตาเด็กเรียนก็วิ่งออกไป พร้อมกับเอาดอกกุหลาบและช็อกโกแลตไปให้กับหญิงสาว ขณะที่เพื่อนๆก็ส่งเสียงเชียร์กันอย่างเฮฮา ซึ่งผลสุดท้ายก็ ….. แห้ว!

        ระหว่างนั้นเองก็มี นักเขียนชื่อดัง คอกลม และ นักร้องชื่อดัง ตราปั้ม มาที่ร้านพร้อมด้วยเหล่าแฟนคลับที่กรี๊ดกันเสียงดังสนั่น จนทางพี่ชาญ ต้องอุ้ม คอกลม และ ตราปั้ม ออกไปไว้นอกร้าน จนทำให้ร้านสงบดังเดิม ต้องบอกจริงๆว่า หนังสือหลายเล่มนั้นทำให้ผู้คนเสียน้ำตามานักต่อนักแล้ว อย่างเช่น “พริกไทยเม็ดใส หัวใจเม็ดถั่วแระ” หรือ “รักแท้แพ้ยานัด” และ เพลงของ ตราปั้ม ก็เช่นกันที่ทำให้ใครหลายคนกดเข้าไปฟังเป็นล้านๆวิว นั้นคือ “มันคงเป็นความหลัง(เมื่อสิบหกปีก่อน)” ที่มี สุรโชค มาฟีจเจอร์ริ่ง

                       

        ระหว่างใกล้ที่ร้านจะปิดมีชายคนนึงวิ่งเข้าร้านมาพร้อมกับหญิงสาว

        “สุข เรามีอะไรจะให้เธอ…” ว่าแล้วชายหนุ่มก็นำเอาช็อกโกแลตออกมาให้หญิงสาว

        “สันต์ ขอบคุณนะ…. มันอร่อยมากจริงๆ ฉันว่าคงจะอร่อยกว่าช็อกโกแลตทุกอันในร้านนี้จริง…”

        จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งสวีทกันไปพร้อมๆกับคำถามที่ ชมพูกับวิชาญสงสัยปนๆกับความหมั่นไส้ ว่า “ เอ็งจะเข้าร้านมาทำไม??”

 

        เลิกงาน…

 

        ชมพูเดินนั่งเล่นที่สวนสาธารณะ พร้อมกับทบทวนความคิดว่า วันนี้เกิดเรื่องราวต่างๆมากมาย เป็นจริงอย่างที่พี่วิชาญพูดความรักมีเต็มไปหมดเลยจริง เธอเหลือบไปเห็นต้นไม้เก่าๆที่เต็มไปด้วยการขีดขวนเขียนชื่อต่างๆนานา อย่าง ขวัญรักฟ้า พร้อมกับมีขีดๆลูกศรไปต่อข้างใต้แล้วเขียนว่า ที่หมาฉี่! เอ๊ะ ยังไงกันแน่

        สายลมพัดผ่านไป ชมพู คิดในใจ “ ไม่แน่นะ บางครั้ง ความรักก็อาจจะเป็นสายลม คอยพัดผ่านไปโดนผู้คนมามายให้โลกนี้มีแต่รัก” เธอนั่งยิ้มและมองผู้คน ช็อกโกแลตที่พี่ชาญทำให้พี่น้ำหวานก็อาจจะมีส่วนผสมที่เรียกว่าความรักติดลงไปก็อาจจะเป็นได้ ในดินก็อาจจะมีแร่ธาตุที่เป็นความรักอยู่จึงทำให้ทุกๆวันวาเลนไทน์มีกุหลาบที่สวยงามทุกๆปี คอกลมและตราปั้มอาจจะใส่สิ่งที่เป็นความรักเข้าไปตอนเขียนหนังสือหรือเพลงให้ผู้คนอ่านหรือฟังจึงทำให้ผู้อ่านหรือผู้ฟังสัมผัสถึงความรักได้ หรือแม้แต่ตอนเราบอกรักพ่อและแม่ทางโทรศัพท์ความรักก็อาจจะเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าทำให้พ่อและแม่รับรู้ถึงความรักของเราได้เช่นกัน

        ชมพูเดินกลับบ้าน แต่ ระหว่างทางนั้นเองเธอเห็นดอกกุหลาบสวยๆอยู่ดอกหนึ่งออกมาจากรั่วบ้านใครซักคน เธอเดินเข้าไปดูใกล้ ทันใดนั้น!

        “โอ๊ย อะไรเนี่ย”

        “ขอโทษครับ พอดีผมพ่นน้ำให้กับต้นกุหลาบอยู่ คุณโอเคมั้ย…”

        ชมพูลืมตาขึ้นจ้องมอง และ เธอก็รู้ว่า ความรักมันเป็นละอองน้ำนี้เอง

        แต่สำหรับเธอมันคือ ละออง,,รัก 

 

 

         ณ ตลาด 

                         

         “ฮาโหล ว่าไงจ๊ะที่รัก พี่กำลังเอาช็อกโกแลตไปฝากนิ….อะไรนะ! ไม่กินช็อกโกแลต จะเอาผัดไทยประตูผี….เดี๋ยว…..น้ำหวาน เดี๋ยวตะ!”

          “อะไรว่ะเนี่ยเมียกู วันวาเลนไทน์จะกินผัดไทยประตูผี มันก็รู้อยู่ว่ากูกลัวผีอย่างแรงนิ….”

 

                        ……………………………………………………………………………………………………………

 
นี้เป็นเอนทรี่ใหม่นะครับ ^^ ยังไงก็ขอฝากด้วยล่ะกันครับ
เอนทรี่ชุดใหม่มีชื่อว่า เรื่องสั้นวันพิเศษ จะมาทุกๆวันพิเศษมาเป็นเรื่องสั้นให้ได้อ่าน
สำหรับเรื่องสั้นเรื่องนี้ก็ถือเป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกที่ผมเขียนในชีวิต อาจจะออกมาได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ต้อง บอกก่อนว่าผมได้ แรงบันดาลใจจากประโยคของคุณ  Gaewzler ☃   ในนิทานขนานโลก#4 ความรักที่ ว่า “ละออง,,ความรัก มีอยู่รอบตัวเราไปหมดเลยนะค่ะ :)" มันทำให้ผมเกิดไอเดียในการเขียนครั้งนี้
อีกทั้งผมเอาไอเดียมาจากสถานะบนเฟซบุ๊คของผมด้วย
 
บางครั้งความรักก็เป็นเรื่องโรแมนติก สำหรับคนสองคน
บางครั้งความรักก็เป็นเรื่องอบอุ่น สำหรับคนในครอบครัว
บางครั้งความรักก็เป็นเรื่องขำขัน สำหรับกลุ่มเพื่อน
บางครั้งความรักก็เป็นเรื่องเพ้อฝัน สำหรับคนหนึ่งคน
บางครั้งความรักก็เป็นเรื่องท้าทาย สำหรับคนที่กล้าหาญ
บางครั้งความรักก็เป็นเรื่องราวมากมาย สำหรับตัวหนังสือกับผู้คน
บางครั้งความรักก็เป็นทำนอง สำหรับคนฟัง
บางครั้งความรักก็เป็นรสชาติ สำหรับนักชิมช็อกโกแลตบนโลก
บางครั้งความรักก็เป็นกลิ่น สำหรับคนที่รับดอกไม้
บางครั้งความรักก็เป็นหลายๆสิ่งที่เราไม่อาจจะรู้ได้
ความรักอาจจะเป็นพลังงานก็อาจจะเป็นไปได้
ความรักอาจจะเป็นสายลมที่พัดผ่าน
ความรักอาจจะเป็นส่วนผสมที่ตกลงไปในขณะที่เราทำช็อกโกแลต
ความรักอาจจะเป็นแร่ธาตุที่อยู่ในดินในตอนที่เราพยายามปลูกต้นกุหลาบ
ความรักอาจจะเป็นเลขฐานที่แสดงผลในขณะที่เรานั่งเขียนนิยายบนคอมพิวเตอร์
ความรักอาจจะเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าตอนที่เราบอกรักใครซักคนตอนคุยโทรศัพท์
ผมไม่รู้นะ ว่า สิ่งที่ผมพูดไปอาจจะไม่มีหลักฐานที่มาอ้างอิง
แต่คุณรู้สึกได้มั้ยล่ะ? ในขณะที่คุณอ่าน ความรักอาจจะอยู่รอบๆตัวคุณไปแล้ว
 
ยังไงก็ขอให้สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะครับ มีความสุขมากๆ มองให้เห็นถึงความรักรอบๆตัว ผมเชื่อว่าชีวิต
คุณจะมีความสุขครับ ^^

edit @ 14 Feb 2012 20:55:04 by ดินสอน้ำหมึก

edit @ 14 Feb 2012 23:44:23 by ดินสอน้ำหมึก

edit @ 14 Feb 2012 23:48:26 by ดินสอน้ำหมึก

Comment

Comment:

Tweet

น่ารักมากเลย
ชอบนิยามความรักของคุณจังค่ะ =")

#6 By Takoyahoya on 2012-02-17 19:04

Hot! Hot! Hot! Hot!

555+ เขียนดีนะคะ เป็นความรักแบบน่ารักๆ

สัมผัสได้ถึงความสุขเล็กๆ ที่แทรกซึมอยู่big smile big smile

#5 By YiM-YiiM on 2012-02-15 13:21

แค่รู้สึกรัก
โลกนี้
ก็สวยงาม


big smile Hot!

#4 By อิสระรำพัน on 2012-02-15 00:06

Love is just love.

#3 By tear220828 (223.206.105.187) on 2012-02-14 23:55

เขียนได้ดีจัง
สุขสันต์วันวาเลนไทน์จ้า
สอง ฮ่าๆๆ
big smile open-mounthed smile confused smile Hot! Hot! Hot!

#2 By Nirankas on 2012-02-14 21:45

ฝากติชมด้วยนะครับ ^^