นิทานขนานโลก #9 บ้านเลขที่”เก้า” 

ดินสอน้ำหมึก 

  

ณ เฉลียงเก่าๆในบ้านหลังนึง 

มีเก้าอี้ไม้ที่ผุพร้อมที่จะพังไปตามกาลเวลา 

ไม่มีใครรู้ว่าบ้านหลังนี้ใครเป็นคนสร้าง 

แต่ใครหลายคนก็กล่าวขานบ้านหลังนี้ว่า  

บ้านเลขที่”เก้า 

 

 

……

….

..

 

 

ย้อนกลับไป เก้า ปีก่อน 

ชายหญิงคู่นึง มาซื้อที่ดินเอาไว้และปลูกบ้านหลังนี้ขึ้นมา 

ทั้งคู่เริ่มต้นชีวิตครอบครัวด้วยความสุขที่บ้านหลังนี้ 

หลังจากผ่านไปได้หลายปีทั้งคู่ก็ได้มีบุตร 

 

เก้าอี้เล็กๆที่ถูกทำจากไม้ 

เอาไว้ให้เด็กตัวน้อยๆออกมานั่งที่เฉลียง 

เก้าอี้นั้นคอยสอนเรื่องราวต่างๆให้กับเด็กน้อย 

สอนให้รู้จักธรรมชาติ สอนให้รู้จักชีวิต 

แม้มันจะเป็นเพียงเก้าอี้ไม้ถูก แต่ดูจะมีค่าเหลือเกิน

 

 

วันที่ เก้า เดือน เก้า  

พายุโหมอย่างหนัก

ไม่น่าเชื่อว่าบ้านหลังนี้จะเป็นบ้านเพียงหลังเดียวที่ยังคงยืนหยัดอยู่ได้

บ้านหลังนี้ทำหน้าที่ของมันได้ดีที่สุด

 

 

…….

….

..

 

 

วันนี้

ฉันกลับไปที่บ้านหลังนั้น

ใช่แล้ว เฉลียงเก่าๆ ยังคงอยู่

เก้าอี้ไม้เก่าๆ ยังตั้งเอาไว้

บ้านหลังเก่าๆที่มีเลขที่เก้าติดอยู่หน้าบ้านก็ยังอยู่

แม้มันจะเก่าหรือพุพังลงไป

ตอนนี้มันยังคงทำตามหน้าที่ของมัน

อาจจะไม่ใช่เก้าอี้และบ้านแล้วที่ยังคงทำตามหน้าที่

แต่เป็นเลข”เก้า

ที่ทำให้ฉันมีกำลังใจที่จะ ”ก้าว” ต่อไป

 


 

……………………………………………………………………………..

 
 
 
 
ห่างหายไปนานไม่ค่อยได้มาอัพเดทเท่าไหร่ต้องขอโทษด้วยครับ
 
เนื่องจากติดเรียนหนักมาก หลังจากผ่านช่วงมิดเทอมมา คะแนนไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่
 
ไหนๆวันนี้ก็เป็นวันที่ "เก้า" พอดี พร้อมกับเป็น ตอนที่ "เก้า" ของนิทานขนานโลก
 
เลยอยากจะเล่าอะไรด้วยคำว่า "เก้า" และ "ก้าว"
 
บอกตรงๆว่าแต่งนิทานขนานโลกตอนนี้เพราะเริ่มท้อกับการเรียน
 
แต่พอนึกขึ้นมาได้ว่ามี พ่อ แม่ พี่ มีครอบครัวอยู่ก็ทำให้มีกำลังใจมากขึ้น
 
ใช่ครับ ตอนนี้ ผมเขียนโดยให้สื่อถึงเรื่อง ครอบครัว
 
ครอบครัวนี้แหละครับที่จะอยู่กับเราตลอดในขณะที่เราเดินขนานอยู่บนโลก
 
ใครท้อแท้ หรือ ผิดหวัง ก็ขอให้นึกถึงครอบครัวไว้กันนะ จะคิดซะว่า บล๊อกนี้เป็นครอบครัวหนึ่งก็ได้นะ
 
สำหรับผม เพื่อนๆที่มาอ่านทุกคนคือครอบครัวของผมนะ
 
"ครอบครัวนักเขียนไง"
 
 
 

edit @ 9 Jan 2012 21:59:47 by ดินสอน้ำหมึก

edit @ 10 Jan 2012 20:43:02 by ดินสอน้ำหมึก

Comment

Comment:

Tweet

อ่านตอนนี้แล้วนึกถึงวงเฉลียง
นึกถึงเพลงเรื่องราวบนแผ่นไม้
ถ้าอ่านไปฟังไปจะได้อารมณ์เศร้านิดๆ

#8 By ความน่าจำเป็น (10.0.1.74, 202.29.221.78) on 2012-04-04 12:14

"เก้า"
เป็นเลขมงคล
"ก้าว"
เป็นการพัฒนา
...
สู้ๆนะคะ Hot! double wink

#7 By Nami on 2012-01-14 12:14

ผมชอบนะครับ

"ครอบครัวนักเขียน"

ตอนนี้แทบจะมีแต่นักวาด Hot!

#6 By Howl on 2012-01-11 20:19

ขอบคุณทุกคนนะครับ

ตอนนี้มีทั้งกำลังใจจาก ครอบครัว และจากเพื่อนๆ exteen
ไฟนอลต้องดีแน่ๆครับ

แล้วจะพยายามเขียนบล๊อกให้เพื่อนๆอ่าน ควบคู่กันไปด้วยนะ ^^
ก้าวไป
เก้าครั้ง
ก้าวหน้า



และก้าวต่อๆไป..


Hot! Hot! Hot!

#4 By อิสระรำพัน on 2012-01-10 02:08

เลียนแบบ ครอบครัวข่าวช่อง 3 เลยนะเนี่ย

ขอเป็นกำลังใจให้กับการเรียนและการเขียน ตั้งใจเรียนแล้วกัน เพราะว่าเวลาของการเรียนในห้องเรียน ไม่ได้มีอยู่กับเรานาน

#3 By I'am Ambryo on 2012-01-10 00:56

Hot! Hot!

เขียนได้อบอุ่นจังopen-mounthed smile

#2 By Kanya on 2012-01-09 23:38

"ก้าว" ไปข้างหน้าพร้อมๆกันค่ะ

มิดเทอมมันผ่านมาแล้ว แก้ไขไม่ได้ เอาเป็นว่า ไฟนอลทำให้ดีที่สุดแล้วกันค่ะ สู้ๆๆนะคะ ไม่ยากเกินใจ
(จับฉ่ายก็บอกตัวเองอย่างนั้นเหมือนกันนนน นน น)

big smile big smile Hot! Hot! Hot!

#1 By จับฉ่าย on 2012-01-09 22:56